Een bijzondere jongen: How about You

December 2017 ging de telefoon. Of ik ouders bij kon staan, die voor de uitdaging stonden vorm te geven aan een samenkomst ter nagedachtenis aan het leven van hun zoon. Een jongen van 18 jaar die het onomkeerbare besluit had genomen om zijn leven te beëindigen. Dan voel ik schroom, ik voelde ook direct een groot JA. Nabij zijn is mijn grootste doel en dat kan ik.

Het bleek te gaan om Mick van Meulenbroek. Mick, een grote ziel met een enorme compassie voor de wereld. Mick met een groot brein, een bereidheid om echte levensvragen aan te gaan. Zijn ouders en zus, de belangerijke veilige haven die hem steeds de bedding gaven die hij nodig had. Tot het op was. Mick kon de pijn die de realiteit van het leven hem opleverde niet meer aan. Eckhard Tolle bracht hem nog wat ruimte, al bleek het om op aarde te blijven, voor Mick niet genoeg. Mick nam het besluit om te gaan.

Ik zat aan tafel met intens verdrietige mensen. Het bleken echter ook mensen die ondanks alle eigen emoties met zoveel respect konden spreken over Mick… dat is ongekend! Om in dit verdriet voorbij jezelf, te kunnen zien dat dit de enige keus was die Mick kon maken… Daar was ik stil van. En oh echt alle andere emoties, vragen en gedachten kwamen ook langs… Zij kozen er bewust voor om zich te verbinden met de mildheid en met de enorme liefde die ze voelen voor deze prachtige jongen. Voor deze zoon en broer.

Op 15 jarige leeftijd sprak Mick, die was afgehaakt in het reguliere schoolsysteem, bij Tedx in Roermond. TedX Roermond heeft zijn vraag nu in samenspraak met, Jeanine de moeder van Mick, opgepakt. Tedx Roermond zal in december een editie wijden aan de vraag waarmee Mick zijn speach eindigde “How about you”. Het tema gaat over zijn vraag: Hoe kunnen we een positieve invloed hebben in onze wereld. En persoonlijker: Wat doe jij om met jouw leven waarde toe te voegen aan het geheel, wat is jouw werkelijke nalatenschap…. Indringende en wezenlijke vragen…How about You?

Zie hier het Tedfilpje en binnenkort start de kaartverkoop!

Een diepe buiging voor Mick, en een diepe buiging voor het gezin waarin hij opgroeide. Soms mag je met schroom een glimp zien van een wezenlijke verandering in de wereld… en dat het een keus is die iedereen dagelijks kan maken… Dan rest mij de vraag: “En wat doe ik”?

http://www.tedxroermond.nl/

Geplaatst in activiteit | Een reactie plaatsen

De Zaklamp, coaching binnen bedrijven.


Om een verandertraject aan te gaan zijn er een paar voorwaarden nodig. Een belangrijke is durf, lef. Het kunnen gaan staan in niet weten, onderzoeken en ontdekken.

een vraag van een team komt vanuit een verlangen of inzicht dat verandering noodzakelijk is. Ik vertrouw als coach op de kracht en flexibiliteit van de mens. Er is onderliggend altijd een verlangen naar  meer geluk en minder lijden, bij iedereen en dus bij ieder team ook.
Een belangrijke voorwaarde om te veranderen is dat je met elkaar de uitdaging aan durft en kunt vertrouwen op de gezamenlijke krachten en kwaliteiten van een team. Als je vanuit het perspectief van vandaag vooruit kijkt kun je alleen maar met jouw mogelijkheden, kennis en kaders kijken naar een gebied dat wellicht ook hele andere kwaliteiten vraagt. Dat wat er nog te ontwikkelen is. Oef dat is wel erg spannend.
Een coach kun je in een dergelijk proces zien als “de zaklamp”. Afhankelijk van de lichtsterkte kun je een stuk vooruit kijken. Kun je dan alles zien? Nee! Maar je kijkt samen wel een stuk verder dan zonder zaklamp. En met elke stap die je samen zet schijnt ook het licht weer wat verder. Zo ontvouwt het pad zich voor je. Oh… en dan zie je opeens obstakels en nieuw terrein. Dat vraagt antwoorden in dat moment (geen paniek zegt dan de coach, daar zijn we nog niet…) Nu is een onderzoekende houding en elkaar in de gaten houden voldoende. Steeds opnieuw stelt de coach de vraag waar gaan we heen en brengt iedereen in de groep bij het eigen leiderschap terug.
Je kunt begrijpen dat hoe sterker de lamp, hoe meer licht en hoe verder je ziet. Het is natuurlijk nog beter als de coach in staat is meer licht aan te doen zodat ieder van uit zijn of haar perspectief kan kijken naar het steeds completer wordende plaatje. Er is altijd een stuk verscholen dat buiten de lichtbundel valt. Dat ga je alleen zien door een stap te zetten, samen kom je steeds verder.
Het verandertraject begint met een verlangen. Daaruit volgt een plan. Vervolgens heb je het lef nodig om die eerste stap te zetten. Ook als je niet weet waar je precies terechtkomt. Je ziet immers steeds één stap vooruit.
Begrijp de richting… waar willen we heen. Waar staan we nu. Begin niet met trajecten, investeringen of oplossingen die elders werken… kijk, voel en onderzoek, wat is er hier in deze situatie op dt moment nodig. Doe dat samen en niet alleen!
Dat is onderweg de rol van de coach. De coach stelt de vragen die gesteld moeten worden. Ik kom je namelijk niet redden… Ik kijk mee met het licht dat vooruit straalt en stel de essentiële vragen en houd op die manier de focus vast.
1 Wat willen we bereiken, welke doelen zijn er?
2 Waar staan we met z’n allen? Wat is ieders individuele uitgangspositie.
3 Welke obstakels ervaar je op dit moment.
4 Wat is de eerste stap, en wat verwacht je daarbij?
5 Als we het inzicht hebben(overzicht kan ook) wat hebben we bij deze eerste stap geleerd?
Let op, elke stap is weer een eerste stap.
Een goede coach leert een manager zo door de afdeling(en) te lopen. Met vragen als waar staan jullie, waar lopen jullie tegenop. Wat heb je nodig en wat leerde jullie van wat je aan het doen bent. Welke stap gaan jullie zetten…. Wat is de uitwerking van de experimenten die jullie doen.
Een coach zal dus eerst de taal van de afdeling moeten leren… Begrijpen wat de individuele verwachtingen en gedachtenpatronen zijn en hoe deze mensen in leren. Dat is nodig om vervolgens te doorgronden hoe de gedachtepatronen binnen een afdeling zijn en wat de leerkansen, ontwikkelpotentie is.
Je kunt je wel voorstellen dat het niet comfortabel is om te zeggen: “ nou we stappen straks het donker in en we zien wel, vertrouw maar op mij”. Dat zal een groep niet motiveren om te veranderen. Het licht voelt natuurlijk veel veiliger. Dus hoe doe je dat. Hoe krijg je veranderingen ingezet? De coach moet kijken wat er gebeurd voor er een interventie plaatsvindt. Een team heeft vooral ook de gelegenheid nodig om te oefenen met nieuwe verworden vaardigheden of ideeën. Dat is nodig om de verandering te laten implementeren. Hersenen(neuronen) hebben nou eenmaal tijd nodig om te wennen. Tijd inbouwen is zeker een verantwoordelijkheid van de coach. Leren kost, proberen, oefenen en veiligheid om nieuwe vaardigheden te kunnen onderhouden.
Het pad wordt begaanbaar en veilig als er vanuit de comfortzone, waar er zekerheid is, geleid wordt naar een fase van leren en ontdekken. Daar is de begeleiding van groot belang. Dat daarna er nog een onbekend pad is geeft niet. De zaklamp schijn immers steeds een stukje verder.
Als ik nu vraag of het zinvol is om te investeren in een goede zaklamp…Wat zou dan jouw antwoord zijn?

Geplaatst in activiteit | Een reactie plaatsen

Internationale dag van de Vrede 2017, het vredeslabyrint

Op 21 september is het wereldvrede dag.

Opnieuw organiseren we een wereldwijd Labyrint voor Vrede.
Op 20 september om 15.00 wordt het labyrint geopend in Portugal door 300 schoolkinderen. Vanuit daar gaat het naar Nederland, Italië, Toronto Canada, Macedonië, Salem Winston (VS) Lebanon Indiana (VS) opnieuw naar Nederland, Australië Queensland, Tasmanië Penquin, San Francisco, Zuidafrika op 3 locaties daar, Costa Rica, New Bloomfield Philadelphia, Tanzania België! We sluiten dit jaar, 2017, in Almere,  een samenwerking tussen de vrijeschool daar en diverse anderen waaronder een azielzoekerscentrum. Mevrouw Simone Filippini, de Nederlandse president van de Nederlandse VN afdeling komt daarvoor naar Almere.

Wil je organiseren of ergens meelopen, kijk dan op de site of neem contact op, je bent meer dan welkom!

“Vrede bereiken we stap voor stap” Tessa Meester, MomentoB

Vredeslabyrint Facebookpagina

Geplaatst in activiteit | Één reactie